034

یاهو

تکلیف این هفته کلاس زبان رو با دقت انجام داده بودم. با خیال آسوده سر کلاس رفتم. وقتی بچه ها ارائه میدادن میتونستم بفهمم ایراداتشون چیه و ... . روی اعتماد به نفس ام هم تاثیر خوبی داشت.

وقتی کلاس تمام شد فکر کردم چقدر کارهای کوچک هست که اگر کنار هم قرار بگیره تاثیر چشم گیری روی کیفیت زندگی میذاره. به زندگی معنا میبخشه.

فهمیدن اینکه چه چیزهایی هستن که هم با ارزشن و هم برای ما جذابن ساده نیست و عملی کردنشون هم ممکنه نباشه.

ساختن زندگی خوب، حال خوب واقعا زحمت داره.

یه موارد خیلی خاصی هستن که انگار نامزد معنابخشی به زندگی ان و اگر باشن شعاع وسیعی از معنای زندگی و در بر میگیرن. خودشون دردسر ها و زحمت ها و پاداشهای خودشون رو دارن، اما از طرفی هم زحمت برای ساختن زندگی خوب رو کم میکنن و به جای اینکه دنبال تکه های کوچک معنا بخش به زندگی باشی یه چیزی رو در اختیار داری که نیازت به اون تکه ها رو خیلی کم میکنه. بی نیازت نمیکنه اما کم میکنه؛ ممکنه کمتر سرگردان باشی، کمتر ناامید بشی یا به زحمت بیفتی برای اینکه ذره ذره حال خوبت رو بسازی؛ مثل عشق.

وقتی عاشقی، شوق زیادی داری برای با هم انجام دادن کارها. اوایلش شاید زحمت زیادی بکشین برای اینکه بتونین زندگی رو کنار هم بسازین و ... .

اگر این یه دستاورد خیلی مهم عشق باشه، یه خطر خیلی بزرگ هم در کنارش داره. اگر از دستش بدی به سختی میتونی به زندگی عادی برگردی و باز حال خوبی داشته باشی.

شاید عشق ما رو از بی معنایی و زحمت خلق معنا برای زندگی رها کنه اما اگر به طور ناخودآگاه به این خاطر انتخابش کنیم بهای زیادی رو خواهیم پرداخت. اولین بهاش شاید از دست دادن اصالت زندگی باشه. اگر آگاهانه حتی عشق رو به این خاطر انتخاب کنیم فکر میکنم اصالت و از دست ندادیم، چون انتخابش کردیم؛ چیزی که مهمه اینه که آگاه بودیم از این تصمیم یا نه.

فکر میکنم چیزی که از عشق وسعت بیشتری داره، ایمانه. ایمانی که دربارش اندیشیده باشی و به زندگیت جهت داده باشه، به نظرم فوق العادست و زندگی سعادت مندانه رو در پی داره.

{ فکرهای بلند بلند}