207

هم به غایت دلم میخواد بنویسم از احوال این روزهای خودم هم دلم میخواد خاموش باشم. اما میل به ثبت پاره ای احوال غلبه داره!

نه اینکه به نسبیت قائل باشم اما تشخیص خوب یا بد این دوره رو ندارم. فقط به شدت خرسندم. از محکم تر شدنم، نیرویی که از درونم بدون نیاز به اراده چندانی جاری شده برای پیگیری درسها و بحثها. وقتی کتابها،فیلم ها و موسیقی هایی که این مدت که گسست اتفاق افتاده رو با قبل مقایسه میکنم می شکفم :)

امید دارم که مبارک باشه این احوال بر من...