041

یاهو

نسبت به گذشته کنترل بیشتری روی احساساتم پیدا کردم. دیشب تونستم به ناراحتیم کمی غلبه کنم و تکلیف منطق و انجام بدم.

منتظر موندن برام کشنده ست. منتظر نازنین دوستی بودم که نیومد. در راستای اصلاح خرابکاری هام توی حوزه روابط انسانی بود که نشد.

کتاب تاملات سیاسی علامه طباطبایی رو که نیافتم به وسوسه خریدن کتاب دیگه غلبه کردم. چون توی اون لحظه حرکت درستی نبود. نه کتاب خریدن نه هرجور فرافکنی دیگه.

فقط لازم داشتم با خودم خلوت کنم و این قضیه رو هضم و حل کنم.

تقلا برای دور افکندن غم به سرعت فقط بیشتر به حانت ضربه میزنه. باید مدارا کرد تا آهسته آهسته جاش رو با شادی عوض کنه.